Azyle dla zwierząt

Azyl dla zwierząt to miejsce, w którym zwierzęta otrzymują opiekę do końca życia, zamiast być wykorzystywane, sprzedawane, rozmnażane lub zabijane. W kontekście weganizmu termin ten zwykle odnosi się do azyli dla zwierząt hodowlanych (zwanych też azylami dla zwierząt gospodarskich), w których mieszkają zwierzęta uratowane z przemysłu mięsnego, mleczarskiego i jajczarskiego lub oddane przez ten przemysł. Azyle różnią się od ogrodów zoologicznych, minizoo i ośrodków ratunkowych, które szukają zwierzętom nowych domów, choć te kategorie częściowo się pokrywają.

Historia

Schronienia dla zwierząt pracujących i hodowlanych istniały w różnych formach od stuleci, ale początki nowoczesnego ruchu azyli dla zwierząt hodowlanych zwykle wiąże się ze Stanami Zjednoczonymi lat 80. XX wieku. Farm Sanctuary została założona w 1986 roku przez Gene’a Baura i Lorri Houston i stała się jedną z najbardziej znanych organizacji tego typu, prowadząc azyle w stanach Nowy Jork i Kalifornia. Od tego czasu w Ameryce Północnej, Europie, Australii i innych miejscach powstały setki azyli dla zwierząt hodowlanych – od małych gospodarstw prowadzonych przez wolontariuszy po duże organizacje charytatywne.

Zasady

Azyle dla zwierząt hodowlanych zazwyczaj kierują się takimi zasadami jak:

• Dożywotnia opieka – zwierzęta nie są zabijane, sprzedawane ani wykorzystywane do pozyskiwania produktów. Jaj, wełny i mleka z reguły się nie sprzedaje.
• Brak rozmnażania – azyle zwykle nie dopuszczają do rozmnażania się zwierząt, aby środki trafiały do zwierząt, które już potrzebują pomocy.
• Indywidualna opieka – mieszkańcy są traktowani jak indywidualne istoty, często mają imiona i otrzymują opiekę weterynaryjną przy schorzeniach związanych z wiekiem, które nie występują w fermach komercyjnych, gdzie zwierzęta zwykle są zabijane w młodym wieku.
• Naturalne zachowania – zwierzęta mają przestrzeń i możliwość pasienia się, ryzowania w ziemi, kąpieli piaskowych i kontaktów z innymi.

Wiele azyli przyjmuje wegańskie zasady we własnej działalności, na przykład serwując podczas wydarzeń wyłącznie wegańskie jedzenie i unikając używania produktów pochodzenia zwierzęcego.

Mieszkańcy i ich pochodzenie

Zwierzęta trafiają do azyli różnymi drogami, między innymi:

1. Jako uratowane z przypadków zaniedbania lub okrucieństwa, często we współpracy z władzami.
2. Oddane przez rolników, w tym przez niektórych, którzy rezygnują z hodowli zwierząt.
3. Zwierzęta, które uciekły z transportu lub z rzeźni.
4. Kury przejęte z komercyjnych ferm niosek pod koniec ich okresu produkcyjnego (zob. przemysł jajczarski).
5. Cielęta płci męskiej z gospodarstw mleczarskich (zob. przemysł mleczarski).
6. Zwierzęta, które straciły dom w wyniku klęsk żywiołowych.

Opieka nad zwierzętami hodowlanymi wiąże się ze szczególnymi wyzwaniami. Wiele ras selekcjonowano pod kątem szybkiego wzrostu lub wysokiej wydajności, co później w życiu może prowadzić do problemów zdrowotnych. Na przykład u kurczaków brojlerów mogą rozwinąć się problemy z nogami i sercem, a byłe krowy mleczne mogą cierpieć na schorzenia wymion. Azyle często potrzebują specjalistycznej wiedzy weterynaryjnej o gatunkach, które rzadko są leczone po okresie młodości.

Akredytacja

Global Federation of Animal Sanctuaries (GFAS), organizacja non-profit założona w 2007 roku, przyznaje akredytację azylom spełniającym standardy dotyczące opieki nad zwierzętami, zarządzania, stabilności finansowej i etyki. Akredytacja jest dobrowolna i wiele azyli działa bez niej. Osobom, które planują wizytę lub darowiznę, często radzi się sprawdzić, czy dane miejsce rozmnaża zwierzęta, sprzedaje je albo pozwala na interakcje, które mogą je stresować, ponieważ niektóre placówki używają słowa „azyl”, nie przestrzegając tych zasad.

Rola w aktywizmie i edukacji

Azyle odgrywają ważną rolę w promowaniu weganizmu. Wiele z nich oferuje zwiedzanie, dni otwarte, wolontariat i pobyty, dając odwiedzającym możliwość poznania zwierząt hodowlanych jako indywidualnych istot. Zwolennicy tego podejścia twierdzą, że pomaga to ludziom nawiązać więź ze zwierzętami, które w innym przypadku znaliby tylko jako jedzenie, co łączy się z argumentami dotyczącymi gatunkizmu i wybiórczej troski o niektóre gatunki. Azyle często publikują też historie, filmy i treści w mediach społecznościowych o swoich mieszkańcach.

Niektóre azyle prowadzą również śledztwa, kampanie i działania na rzecz zmian w prawie związane z przemysłową hodowlą zwierząt, a inne skupiają się wyłącznie na opiece.

Finansowanie i stabilność

Większość azyli dla zwierząt hodowlanych działa jako organizacje charytatywne lub non-profit i zależy od darowizn, programów wirtualnej adopcji, w ramach których darczyńcy wspierają konkretne zwierzęta, wydarzeń zbiórkowych i wolontariuszy. Ponieważ zwierzęta hodowlane, takie jak krowy i świnie, mogą żyć wiele lat i potrzebują dużo ziemi oraz opieki weterynaryjnej, długoterminowe planowanie finansowe stanowi stałe wyzwanie, a wiele azyli ma listy oczekujących lub ograniczone możliwości przyjmowania nowych zwierząt.

Zobacz też

• Weganizm etyczny
• Światowy Dzień Weganizmu
• Jak przejść na weganizm